Draaistroomdispuut WALDUR

Terug naar het overzicht

Begunstigersdag 2004

‘Best krap, zo’n onderzeeër.’
Marine in Den Helder

28 mei was het weer zover: de jaarlijkse Waldur begunstigersdag. De dag voor oud-leden van Waldur om studiegenoten weer eens terug te zien, gezellig bij te praten en een interessant bedrijf te bezoeken. Na de successen van voorgaande jaren was het dit jaar een hele opgaaf om een geschikte bestemming voor een groep diehard elektrotechnici te vinden. Vorig jaar was Corus de bestemming; een groter energietechnisch bedrijf zou ditmaal dan ook erg lastig te vinden zijn. Vandaar dat we het nobele streven iets groters te kunnen vinden al snel hebben laten varen en voor een andere interessante optie gegaan zijn: de onderzeedienst van de koninklijke marine in Den Helder. Jawel we zijn afgereisd naar het uiterste puntje van Noord-Holland; door sommigen ook wel bestempeld als een plaats aan het andere eind van de wereld.

Om 7 uur ‘s ochtends stond een groep begunstigers samen met enkele fanatieke studenten klaar voor vertrek richting OZDvdKMiDH, waarvan de exacte locatie ons was medegedeeld door de dienstdoende KPLLDA. (U kunt uw oplossingen voor de afkortingen sturen naar info at waldur.nl). Na de rest van de deelnemers opgepikt te hebben bij het station in Breukelen was het gezelschap compleet en klaar voor een ‘dagje’ marine. Aangezien het voor iedereen een vroeg dagje was, werd de traditionele vlaai met koffie graag pastoor gemaakt.

Met een vertraging van klein half uurtje kwamen we rond de klok van elven aan bij de marinebasis in Den Helder, waar we een hartelijk welkom met koffie en gebak kregen. Wel werd ons verzocht ietwat haast te maken, omdat de sleepboot al op ons lag te wachten voor een rondvaart door de haven. Na een vlug bakkie konden we aanmeren op de sleepboot. De rondvaart voer ons langs een stel indrukwekkende fregatten, waarvan Hr. Ms. Rotterdam toch wel de meeste indruk maakte. Dit schip was zo’n 175 meter lang en was in staat twee meter te ‘zinken’, zodat een ander schip langs het achtersteven binnen kan varen voor een reparatie. Tevens was er in dit schip plaats voor 175 ziekenhuis bedden en beschikte het over 2 operatiekamers. Kortom een schip met een compleet ziekenhuis aan boord. Dit schip was trouwens net terug van een vredesmissie voor de kust van West Afrika. Na nog langs een aantal schepen, een groot droogdok en enkele fregatten gevaren te zijn, werd het tijd om de woelige baren te gaan bedwingen. Er volgde een korte sprint richting Texel, maar halverwege ging het roer helaas om en maakten we rechtsomkeert richting de veilige vaste wal. Een welkom weekendje Texel zat er niet in. Terug aan land stond er een lopend oosters buffet op ons te wachten.

Het middagprogramma bestond uit een presentatie van LTZT2OC Werner en een bezoek aan een onderzeeër onder leiding van LTZA2OC Dijkslag. Tijdens de presentatie maakten we nader kennis met de marine en in het bijzonder met de onderzeedienst. De onderzeedienst bestaat inmiddels bijna 100 jaar en bestaat uit 4 onderzeeërs: Hr. Ms. Walrus, Hr. Ms. Zeeleeuw, Hr. Ms. Bruinvis en Hr. Ms. Dolfijn. Tegenwoordig bestaat de hoofdtaak van de onderzeedienst uit counterdrugsoperaties in de Cariben in samenwerking met Amerika. De andere drie taken zijn het uitvoeren van oefenpatrouilles, NATO oefeningen en de onderzeeboot commandanten opleiding. Als bemanningslid op een onderzeeër ben je ongeveer 120 dagen van huis. De belangrijkste man aan boord is dan ook niet de commandant, maar de kok; de liefde van een man gaat immers door de maag. Om de onderlinge spanningen zo klein mogelijk te houden worden er dan ook regelmatig varkenshaasjes of andere malse lapjes geserveerd.

De voortstuwing van de onderzeeër is dieselelektrisch: op periscoopdiepte worden de dieselgeneratoren aangezet om de accu’s op te laden, waarna onder water met behulp van elektromotoren kan worden verder gevaren. Na de uitleg mochten we rondkijken in een onderzeeër. Het binnenkomen alleen al is een belevenis op zich. En dan sta je daar… Links een kamertje met 4 iele bedjes boven elkaar, rechts een luxer kamertje met een tafeltje voor de korporaals. Centimeter voor centimeter verder schuifelend door de onderzeeër kom je vooraan bij de torpedo ruimte terecht. Het exacte aantal torpedo’s dat ze mee kunnen nemen, wilden ze niet kwijt, maar volgens oplettende deelnemers bleken het er 24 te zijn. Indien ze niet alle torpedo’s inladen blijft er plaats over om wat extra manschappen te kunnen herbergen. Op weg van de voorste ruimte, de torpedoruimte, naar de machinekamer, de achterste ruimte op de onderzeeër, kom je langs de slaapvertrekken, de kombuis en de luxueus uitgevoerde douche. De machinekamer ziet er indrukwekkend uit en riekt lekker naar olie. De motoren zijn allemaal op dempers geplaatst, zodat de trillingen voor het grootste gedeelte geabsorbeerd worden.

Normaal gesproken is het krap op een onderzeeër, maar nu was het wel erg extreem. Aangezien we maar op een onderzeeër terecht konden, moesten we met 38 man in die ene. Helaas zat een tochtje met de onderzeeër er niet in, dit is alleen weggelegd voor echte Vips. Indien ze geld moeten losweken bij de regering nemen ze ministers of kamerleden mee op de onderzeeër en duiken ze in het kuiltje tussen Den Helder en Texel: een leuk stukje PR.
Na het bezoek aan de onderzeeër vertrok de touringcar naar Haarlem om aan een vergelijkend onderzoek van waren te beginnen; het diner was namelijk in een Indonesisch restaurant. Het restaurant won het op dit vlak van de marine. Na lekker getafeld te hebben stond er tot besluit van de dag nog een busreis terug naar Breukelen en Eindhoven op het program. Al met al was het een lange maar wederom geslaagde, gezellige begunstigersdag. Een traditie die we graag voort willen zetten.